Mindful opruimen
30 september 2014
Fixity-Doelgerichtheid
11 oktober 2014
Toon alles

Equanimity – Gelijkmoedigheid

“Gelijkmoedigheid houdt in dat je je humeur niet laat afhangen van wat er om je heen gebeurt. Na regen komt zonneschijn – en na zonneschijn komt regen. Kun je van de regen net zo genieten als van de zon? Lukt het je om je vijanden net zo te behandelen als je vrienden? Om een band met evenveel aandacht en plezier te plakken als je een taart bakt? Verdriet hoort erbij. Vreugde ook. Bewaar je evenwicht. Blijf altijd liefdevol en betrokken – wat er ook gebeurt.”

Een interessante ity! Als eerste valt de zin, “Lukt het je om je vijanden net zo te behandelen als je vrienden”, me op. Volgens mij heb ik geen vijanden. Ik ben geen haatdragend (akelig woord…) mens en mensen die mij in mijn leven pijn gedaan hebben, daar heb ik geen haat tegen. Nooit gehad ook. Misschien is dat ook niet altijd goed hoor, ik weet het niet, maar op een of andere manier zag en zie ik het goede van een persoon nog wel.

Er zijn in mijn leven drie mensen geweest die me heel erg veel pijn hebben gedaan. Soms kom ik deze personen nog wel eens tegen. Mijn buik begint dan samen te trekken en ik voel de pijn van toen terugkomen. Het liefste ren ik weg, maar toch zeg ik netjes in het voorbijgaan, “hallo”. Vaak blijft die pijn van toen die hele dag voorbijkomen, maar toch voel ik geen haat. Ik denk wel eens, als er nu wel een beetje meer “haat” in mij zou zitten, zou ik het dan allemaal misschien sneller los kunnen laten?  Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik iedereen probeer hetzelfde te behandelen.

Als ik afgelopen week aan gelijkmoedigheid dacht, kwam er ook steeds een zinnetje voorbij: Pijn is onderdeel van het leven, lijden is wat je ervan maakt. Ik denk dat dit ook veel met ons thema te maken heeft, want hoe je het ook wendt of keert , pijn is onlosmakelijk met het leven verbonden. Maar het is de manier hoe je ermee omgaat, wat jou maakt tot wie je bent.

In de beschrijving van equanimity staat, verdriet hoort erbij, vreugde ook, bewaar je evenwicht. Blijf altijd liefdevol en betrokken. Mooie uitspraken en als je deze ook echt nastreeft, dan onderga je zelf wat gelijkmoedigheid eigenlijk inhoudt. Heb je verdriet? Laat het er zijn! Is er vreugde? Beleef het intens! Probeer dat evenwicht te zoeken. Blijf open staan voor de goede dingen en blijf niet in het negatieve hangen. Hier wordt je alleen maar verbitterd en haatdragend van.

z

We hebben vaak de neiging om altijd vanuit het negatieve te praten. Ja het was een erg leuke dag…..mààr het eten was niet lekker en al snel heb je het alleen nog maar over het eten wat niet lekker was. Jammer, want dit was misschien 10 % onderdeel van een hele dag. Die andere 90% waren erg leuk, maar daar heb je het niet over. Draai het eens om! Het eten was niet zo lekker,….mààr we hebben een superleuke dag gehad. We hebben gelachen, genoten enz enz. Zo richt je je op de positieve dingen en dit maakt het gemakkelijker om liefdevol en betrokken te zijn.

Ik ben een positief mens en daar heb ik al veel profijt van gehad in mijn leven. Toch waren er ook tijden dat ik het positieve niet meer zag en dus in het negatieve leefde. Het “Compassievol Leven” heeft me hierbij heel goed geholpen. Door niet alleen mededogen voor anderen, maar ook voor mezelf te hebben, werd me veel duidelijk. Ik had “vroeger” nog wel eens de neiging om mijn humeur aan te passen aan degene bij wie ik was. Was zij/hij boos, dan ging ik daar in mee en paste ik mijn humeur aan. Was zij/hij ergens erg blij over, dan deed ik even blij mee, ook al voelde het op dat moment anders. Dat heb ik (gelukkig) niet meer. Ik heb mijn eigen humeur en dat wil ik niet meer aanpassen. Vooral de meditaties die bij het “Compassievol Leven” horen, hebben me hierbij erg goed geholpen. Ik mediteer nu nog zeker 2-3 maal per week met deze meditaties en iedere dag leer ik bij.

Onderstaande citaat kwam ik afgelopen week tegen en ik vond het wel bij gelijkmoedigheid passen:

“Is het mogelijk kritiek of zelfs een aanval van anderen aan te horen, en elke respons die in het moment in je verschijnt te accepteren – verankerd in het rotsvaste weten dat wie je echt bent niet verdedigd hoeft te worden? En dan, wanneer je je radicaal opent, is het mogelijk om een lichtpuntje waarheid te vinden in wat de ander zegt? Zelfs als dit in het moment leidt tot vernedering en vernietiging van het beeld van wie je denkt dat je bent? Dit betekent niet dat je passief of zwak wordt. In tegendeel, je stopt je te identificeren met ‘een slachtoffer’ of ‘de gekwetste’. Je stopt de ander te zien als ‘de vijand’. Je blijft open en groots. Dit is de oneindige vaardigheid voor het hele leven, voor alle gedachten, ervaringen en gevoelens. En hier, middenin de hevigheid van het conflict, ontdek je de plek waar het conflict in zijn geheel verdwijnt – en je ontwaakt in liefde voorbij het redeneren. Ja, iedere relatie tussen mensen is een constante uitnodiging om los te laten. Jouw moeder, jouw vader, jouw vrienden, jouw liefdesrelaties, jouw collega’s, iedereen die je ontmoet – zij zijn allemaal jouw uiteindelijke goeroes, jouw ultieme leraren. Luister naar ze!” ( Jeff Foster )  Klik hier voor meer info over dit onderwerp.

Met deze gedachten gaan we verder naar ity nummer 8: Fixity

Doelgerichtheid. Als je gedachten en emoties niet heen en weer schieten afhankelijk van wat er om je heen gebeurt, kun je pas goed je aandacht richten. De kracht van zo’n duidelijke focus is fenomenaal. Het helpt je de dag door, het helpt je structuur te geven aan je leven. Wat is je levensdoel? En dan dat doel in kleine stukjes hakken. Je aandacht richten, van moment tot moment. Durf ook na te denken over je allerlaatste doel. Wat is je stip op de horizon? Als je op je sterfbed ligt, hoe wil je dan terugkijken op je leven? Wat voor mens wilde je zijn, en is dat gelukt? Wat is jouw doel? Welk stapje zou je deze week kunnen zetten in die richting?

Succes!!

Lieve groet,
Monique

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *